Fern's
posted on 11 Sep 2009 01:47 by brotherbear




ประมาณ 15 วันหลังจากที่เข้าเริ่มงานใหม่อย่างเคว้งคว้าง ก็มีน้องคนนึงเข้ามาเริ่มงานเป็นน้องใหม่ใน office ของเรา
ด้วยความที่อยู่ค่อนข้างจะคนละส่วนงานกัน (Front กับ Back) + น้องมี เทรนเนอร์อยู่แล้ว + ลำพังตัวเราเองก็ใหม่เหมือนกัน ไม่มีปัญญาจะไปเทรนอะไรน้องเค้าได้
ก็เลยเหมือนไม่ค่อยจะสนิทกับน้องเค้าเท่าไหร่
เรื่องมันน่าจะเริ่มจากตอนประมาณ หลายเดือนจากนั้น ที่เทรนเนอร์ของน้องเค้าย้ายออกไป + เปลี่ยนหัวหน้างานคนใหม่ (ซึ่งนำมาซึ่งบรรยากาศการทำงานแบบใหม่)
ทำให้เรามีเรื่องต้องพูดคุยปรึกษากันบ่อยครั้งขึ้น
ก่อนจะรู้ตัวว่าตอนไหน น้องเค้าก็ให้เกียรติเราเป็น โอปป้า (พี่ชาย - ในภาษาเกาหลี ที่น้องเค้าชื่นชอบ) ของเค้าไปซะแล้ว
แล้วความทรงจำก็ขาดหายไป ถูกบดบังไปจากภาระหน้าที่อันโหมกระหน่ำ (เพราะความอ่อนประสบการณ์การทำงานของตัวเอง ที่ไปกวาดเอาทุกอย่างมาทำหมด ไม่แบ่งใคร ทำให้ยุ่งจนไม่มีเวลาเงยหน้ามาดูรอบๆ ตัว)
จน 1 ปีกว่าๆ ผ่านไปน้องเค้าก็มาคุยปรึกษากับโอปป้าอีกครั้ง หลังจากที่ (คิดว่า) 2 พี่น้องไม่ได้คุยกัน 2 คนมาน้าน นาน
น้องกำลังจะเปลี่ยนงาน
นาทีนั้น แม้จะดีใจกับน้องด้วย แม้จะเข้าใจธรรมชาติของงาน แม้จะเข้าใจ ฯลฯ ต่างๆนานา
แต่ต้องยอมรับว่า ใจหายยย วูบ ไปเลย
น้องที่เข้ามาเริ่มงานไล่เลี่ยกับเรา เรียนรู้งานมาพร้อมๆ กัน แชร์วันเวลาในที่ทำงานด้วยกันมา อัพเดทผลบอล+ตารางแข่ง แทบทุกนัด (โดยเฉพาะวันที่ "แมนยู" ของ 2 พี่น้องเราลงแข่ง) อัพเดทเพลงเกาหลีใหม่ๆ ความเคลื่อนไหวในวงการบันเทิงเกาหลี คอยโทรตามให้มากินข้าว และอื่นๆ อีกมากมาย ตลอด 1 ปีกว่าๆ
แล้วเราทำอะไรให้เค้ามั่งวะ
น้องมาปรึกษางาน เอ่อ พี่ก็ไม่รู้ แหะๆ / ถามนู่น พี่ก็ไม่รู้ / ถามนี่ พี่ก็ไม่รู้ (ตกลงรู้ไรบ้างวะเนี่ย) / วันเกิดน้อง ไม่ได้โทรไป ไม่ได้ส่ง SMS ไปอวยพร / และอื่นๆ อีกมากมาย
ไม่ได้ทำอะไรสมกับที่เค้าให้เกียรติเราเป็นโอปป้าเลย
กับอีก 20 กว่าวันที่เหลือของเรา 2 พี่น้อง พี่จะพยายามชดเชยเวลา 1 ปีกว่าที่หายไปให้ทงแซง (น้อง) ของพี่เท่าที่จะทำได้
เพื่อที่ว่าในนาทีที่เราต้องบอกลากัน
พี่จะได้ฟังเสียงเรียก "โอปป้า..." ครั้งสุดท้ายแบบไม่รู้สึกผิดมากนัก
ขอบคุณสำหรับ 1 ปีกว่าที่ผ่านมา แล้วพี่จะเขียนถึงหนูอีก
- โอปป้า Bear -
edit @ 6 Sep 2009 01:40:29 by Rajjapaul T
edit @ 6 Sep 2009 02:22:21 by Rajjapaul T